చెరువు దగ్గర కనిపించిన అమ్మాయి – Part 2 1980ల్లో… ఒక చిన్న గ్రామంలో జరిగిన సంఘటనను ఇప్పటికీ అక్కడి పెద్దవాళ్లు పూర్తిగా మర్చిపోలేదు… పౌర్ణమి రాత్రి చెరువు దగ్గరకు వెళ్లిన వాళ్లు ఎందుకు తిరిగి ఆ దారి వైపు చూడకుండా వచ్చేవారు…? అసలు… “లక్ష్మి” అనే ఆ అమ్మాయి నిజంగా ఎవరు…? ఆ రాత్రి… రాఘవ చేతులు ఇంకా వణుకుతూనే ఉన్నాయి. అతని అరచేతుల్లో ఇంకా చెరువు నీటి చల్లదనం మిగిలి ఉన్నట్టే అనిపిస్తోంది. అతని చేతిలో ఉన్న ఆ వెండి గాజు మాత్రం చంద్రకాంతి తగిలినప్పుడల్లా వింతగా మెరుస్తోంది. అది సాధారణ గాజులా కనిపించినా… దానిలో ఏదో చెప్పలేని భయం దాగి ఉన్నట్టుగా ఉంది. ఇంట్లో అందరూ నిద్రపోయారు. బయట అప్పుడప్పుడు వీచే గాలి పాత కిటికీ తలుపులను మెల్లగా కదిలిస్తోంది. దూరంగా ఎక్కడో కుక్కలు మొరుగుతున్న శబ్దం మాత్రమే ఆ నిశ్శబ్ద రాత్రిని చీల్చుతోంది. కానీ రాఘవకు మాత్రం కళ్లకు నిద్ర రాలేదు. అతను మంచం మీద పడుకున్నప్పుడల్లా చెరువు దగ్గర కనిపించిన ఆ అమ్మాయి ముఖమే గుర్తొస్తోంది. ఆమె కళ్ళలో కనిపించిన ఆ విచిత్రమైన బాధ… ఆమె మాటల్లో దాగి ఉన్న ఆ ఒంటరితనం… ఏదో అతని మనసును గట్టిగా పట్టేసినట్టుంది. ఆ అమ్మాయి చెప్పిన మాటలు ఇంకా అత...
“ఆ రాత్రి… ఊరి జనాలు వర్షానికి కాదు… కాలువ శబ్దానికి భయపడ్డారు. ఎందుకంటే… ఆ నీళ్లతో పాటు ఎవరో ఒకరి కేకలు కూడా వినిపిస్తున్నాయి…” కథ ప్రారంభం👇 కాలువ దగ్గర నిలబడి ఉన్న శారద… ఆకాశంలో మెరుస్తున్న మెరుపులను ఆశ్చర్యంగా చూస్తోంది. మిగతా పిల్లలు మాత్రం వర్షం మొదలయ్యిందని కేకలు వేస్తూ పరుగులు పెడుతున్నారు. “శారదా! త్వరగా రా!” అంటూ ఒక పిల్లాడు అరవగా… శారద మాత్రం కాలువలో వేగంగా పారుతున్న నీళ్లను చూస్తూ నిలబడిపోయింది. ఎందుకో ఆ రోజు కాలువ శబ్దం కూడా భయంకరంగా వినిపిస్తోంది. అప్పుడే మరోసారి గట్టిగా ఉరుము వినిపించింది. “ధడామ్…!” ఆ శబ్దానికి చిన్న పిల్లలు భయపడి ఒక్కసారిగా చెట్టు కిందకు చేరుకున్నారు. అంతలో సుమతి అక్కడికి చేరుకుంది. తడిసిన జుట్టును చెయ్యితో సరిచేసుకుంటూ, “శారదా!” అంటూ గట్టిగా పిలిచింది. అమ్మ గొంతు వినగానే శారద వెనక్కి తిరిగింది. “అమ్మా! నీళ్లు ఎంత వేగంగా వస్తున్నాయో చూడు!” అంటూ అమాయకంగా అంది. సుమతి దగ్గరకు వెళ్లి ఆమె చేతిని బిగిగా పట్టుకుంది. “ఇక్కడ నిలబడకూడదు రామ్మా… వర్షం పెరుగుతోంది” అంది కంగారుగా. అప్పటికే వర్షం చినుకులు పెద్దవిగా మారాయి. కొన్ని క్షణాల్లోనే… ఆకాశం మొత్తం చీ...